NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Jasna cholera.
Co to miało być?
Co on wyprawia?
Przesuń samochód!
Oszalał czy co?
Przepraszam. Proszę przesunąć samochód.
Rany. Świat jest pełen dziwaków.
Cholera.
No co?
Masz jakiś problem?
Gotowe?
Tak. Miał być ktoś jeszcze. Kiedy przyjdzie?
Nie będzie jej.
- Dobra. Pani przodem. - Jasne.
Organizują prywatny pogrzeb,
więc proszę jechać pod ten adres, nie do szpitala.
- Detektywie Lee! - Tak?
- Musi pan coś sprawdzić. - O co chodzi?
Ma pan adres?
Jedziemy do prowincji Gyeonggi.
Jeszcze nie ma detektywa Lee. Nie powinien...
Proszę pana! Przepraszam!
Seo Ji-uk?
Hej!
Min, coś się wydarzyło. Możesz przyjechać pod ten adres?
RAPORT ZE ZBRODNI
ODCISKI PALCÓW Z PODŁOŻA
ANALIZA PLAM KRWI
Wszystko jest dobrze.
Mówiłem, że facet, którego złapaliśmy, ma grupę krwi AB.
Ale prokurator Seo powiedział, że powinna być grupa B.
Kazał to panu jeszcze raz sprawdzić.
Nie, on się myli. To na pewno grupa AB.
Musiał się pomylić.
- Reszta się zgadza? - Tak.
No dobra. Spokojnej pracy.
ANALIZA KRYMINALISTYCZNA
Już pojechali?
USŁUGI POGRZEBOWE
Nie odbiera.
Cześć, Dong-cheol.
Sprawdziłem i przekazałem ciało Jang Sun-young,
ale nie jechali do szpitala. Znasz może adres?
Chciałem wziąć udział w pogrzebie,
ale pani Lee pojechała beze mnie.
Właściwie to nie urządzają pogrzebu.
Nie spieszyli się z sekcją ze względu na pogrzeb?
Cóż, chodzi o to...
Mają pewną sprawę na głowie, więc teraz nie mogą.
Ale i tak nie będzie publiczny, więc nie musisz jechać.
Kiedy będą wyniki?
Spodziewamy się ich najpóźniej pojutrze.
Dobra, dzięki. Wracaj na posterunek.
Na razie.
Nie powinien pan tak parkować auta, nawet jeśli się panu spieszy.
Przepraszam.
Halo?
Hej, słyszy mnie pan? Proszę się obudzić!
Halo!
Tak, detektywie Park.
Se-yeon prosiła, żebym przyjechał do portu w Inczon,
- więc właśnie tam jadę. - Rozmawiałeś z nią?
Nie, pisała do mnie...
O co chodzi?
Myślę, że coś jej się stało.
Znaleziono nieprzytomnego kierowcę
i słyszałem, że Seo Ji-uk był w kryminalistyce.
Prześlę ci wiadomości od niej.
PRZEŚLIJ
DO: DETEKTYW PARK
MIN, COŚ SIĘ WYDARZYŁO. MOŻESZ PRZYJECHAĆ POD TEN ADRES?
SE-YEON
Abonent jest niedostępny. Proszę zostawić...
Szlag.
SE-YEON
Se-yeon. Gdzie jesteś? Nic ci nie jest?
Seo Ji-uk?
Gdzie teraz jesteś?
Słuchaj. Jeśli tkniesz ją choćby palcem,
nie puszczę tego płazem.
Nie masz czasu na pogaduszki.
Ona właśnie umiera.
Ty cholerny...
Przyjedź tu po cichu, jeśli chcesz, żeby żyła.
Wiesz, co mam na myśli, prawda?
Gdzie ja jestem?
Co to za miejsce?
Halo?
Jest tam ktoś?
Halo? Ktoś jest tu w środku!
Halo?
Jest tam ktoś?
Na pomoc!
Halo?
ODCINEK 14
Wypuść mnie!
Ocknęłaś się szybciej, niż myślałem.
Chciałem, byś miała łatwą śmierć,
ale będzie bolesna.
Tae-jin, otwórz drzwi.
Wypuść mnie!
Widzisz?
Mówiłem, byś się nie ruszała, jeśli nie chcesz cierpieć.
Co ty knujesz?
Dość się już wycierpiałyśmy z mamą. Dlaczego to robisz?
„Dość”?
Nie możesz tak powiedzieć. To zależy ode mnie.
Próbuję żyć swoim życiem. Czemu wciąż mnie prowokujesz?
Czemu przez ciebie muszę mieć krew na rękach?
Czemu? Miałaś żyć, jakbyś nie istniała.
Miałaś milczeć i oddychać po cichu, jeśli chciałaś przeżyć.
Robię to, bo wy ciągle wszystko niszczycie!
Więc mnie też zabijesz?
Śmiało, zrób to. Zabij mnie!
Zabij mnie! No już!
- Bądź cicho. - Zabij mnie!
Zamknij się!
Zamknij gębę.
Jesteś jak Oh Yeong-cheol.
Nie. Właściwie to jesteś od niego gorszy.
Jesteś kompletnym wariatem.
Prawdziwymi wariatami
jesteście wy.
To się nie stanie.
Hee-jin wróciła w swoim ciele.
Poza tym, gdy wróciłeś do życia, nie mówiłeś,
że większość ludzi ma takie same dusze jak ich ciała?
My chyba byliśmy rzadkimi wyjątkami.
A Oh Yeong-cheol tylko się postarzał, dlatego go nie rozpoznaliśmy.
Nie zmienił się w kogoś innego.
Naprawdę myślisz, że powinniśmy użyć Otchłani w ten sposób?
Trochę mnie to martwi.
Masz rację.
Przedyskutujmy to ponownie po tym, jak wskrzesimy panią Jang.
W porządku.
TOALETA DAMSKA
Gdybyście nie wygadywali tych bzdur
o wskrzeszaniu ludzi,
moglibyście
urządzić twojej mamie pogrzeb.
Stawałem na głowie, żeby ją zabić. Jeśli ożyje, cała moja praca
pójdzie na marne.
Mamo...
Mamo.
Mamo!
Nie! Nie rób tego!
Mamo!
Nie, mamo!
Mamo!
Rozwiąż mnie!
Mamo! Mamo, nie...
Jeszcze nie możesz umrzeć. Daj mi trochę czasu.
Pozbędę się was wszystkich za jednym zamachem.
Wyślij wsparcie do portu w Inczon.
Jeszcze nie wiem, ale prokurator Go...
On chyba porwał kobietę.
A jak sądzisz? Ścigam tylko jednego dupka.
Seo Ji-uka!
Seo Ji-uk!
Jesteś.
Gdzie jest Se-yeon?
Spierdalaj.
Zanim ci ją oddam,
chcę tę kulę.
No wiesz.
Kulę, która rzekomo wskrzesza zmarłych.
Nadal w to nie do końca wierzę,
ale zaczynam myśleć, że będzie mi ona...
naprawdę potrzebna.
Weź ją, jeśli zdołasz.
Se-yeon.
Se-yeon...
Se-yeon!
Gdzie jest Se-yeon?
Ona i tak umrze.
Gadaj! Gdzie ona jest?
Se-yeon i tak...
Ona także umrze...
Hej.
Ej, Seo Ji-uk.
Ej! Nie umarłeś, prawda?
Seo Ji-uk. Otwórz oczy, bydlaku!
Seo Ji-uk! Gdzie jest Se-yeon?
Gdzie ona jest...
Jest...
tam ktoś?
Min.
Se-yeon, obudź się.
Se-yeon! Proszę, otwórz oczy.
Se-yeon.
Obudź się, proszę! Se-yeon!
Se-yeon, obudź się.
Se-yeon!
- Dong-cheol. - Gdzie on jest?
Czemu jest was tylko dwóch?
Wszyscy strasznie się obruszyli, mówiąc, że prokurator Seo
nigdy by nikogo nie porwał.
Co mogliśmy zrobić? Przyjechaliśmy nawet bez wsparcia.
Jasna cholera.
- Wziął... - Tak.
Go Se-yeon...
- Znaczy Lee Mi-do na zakładnika... - Dobra.
- ...więc bądźmy cicho. - Jasne.
Idziemy.
- Hee-jin! - Hee-jin!
Hee-jin.
Nic ci nie jest? Co tu się stało?
Uderzyłam w kogoś samochodem.
Co? W kogo?
Ej, znajdźcie ofiarę. Jazda!
Poczekaj tu, dobrze?
Zobaczmy.
Doktorze, czemu tak długo nie odzyskuje przytomności?
Nic jej nie jest, prawda?
Zmniejszyliśmy ilość środków,
bo temperatura wróciła do normy,
więc niedługo się obudzi.
Wyniki nie są złe.
Będziemy obserwować temperaturę
przez dwa lub trzy dni i zobaczymy, jak będzie reagować.
Dobrze, dziękuję.
Po obudzeniu proszę sprawdzić,
czy nie potrzebuje paracetamolu.
Tak jest.
Se-yeon.
Min.
- Min. - Se-yeon.
Co się stało?
Gdzie jest Seo Ji-uk?
Uratowaliśmy panią Jang?
Co jest? Co się stało?
Wszystko się udało, prawda?
Prawda?
Ona i tak umrze.
Gadaj! Gdzie ona jest?
Se-yeon i tak...
Ona także umrze...
Hej.
Ej, Seo Ji-uk.
Ej! Nie umarłeś, prawda?
Seo Ji-uk. Otwórz oczy, bydlaku!
Seo Ji-uk! Gdzie jest Se-yeon?
Gdzie ona jest...
Nie masz czasu na pogaduszki.
Ona właśnie umiera.
Gdzie jest Se-yeon?
Naprawdę mnie ożywiłeś...
Zadałem ci pytanie!
Ożywiłeś mnie...
myśląc, że tak łatwo ci to powiem?
Niby czemu miałbym?
Czyżby?
No dobra. Nie mów mi.
Jeśli Se-yeon umrze,
zabiję cię.
Jasne, zabij mnie.
Nie umrę sam,
więc nie będę samotny.
Nigdy nie mówiłem,
że zrobię to tylko raz.
Póki starczy mi życia,
będę cię zabijał i wskrzeszał,
raz za razem.
Sprawię, że będziesz czuł przemożny...
i rozdzierający strach.
Czekaj.
Nie masz...
Nie masz na to czasu.
Doprawdy? Dobrze, więc zabiję cię szybko.
Czekaj!
Sięgnij do mojej kieszeni.
CHŁODNIA D 3754
Gdzie to jest? Gdzie jest Se-yeon?
W strefie załadunkowej.
W chłodni.
Wiem, że nie powinienem go ożywiać,
ale nie mogłem...
Nie mogłem pozwolić mu umrzeć.
Myślałem,
że gdy on umrze, nigdy cię nie odnajdę.
Ta myśl mnie przeraziła.
To nie twoja wina.
Nie zrobiłeś nic złego.
To wszystko moja wina.
Zrobiłeś to, by mnie uratować.
To nie twoja wina. Już dobrze.
Przepraszam.
Bardzo przepraszam, Min.
Przepraszam za wszystko.
POSTERUNEK POLICJI W DONGBU
Widzi pan? Miałem rację.
Ty mały...
Komisarz kazał ci siedzieć na tyłku. Nie powinieneś tam jechać.
Jestem gliną. Miałem siedzieć bezczynnie, gdy usłyszałem o porwaniu?
Powinieneś był to zgłosić.
I zrobiłem to.
Ale najwyraźniej pan to zlekceważył,
bo prokurator Seo nigdy by tego nie zrobił.
Tak czy inaczej, jeszcze nie.
Jeśli kryminalistyka potwierdzi, że to jego krew,
wtedy rozważę twój powrót.
Mówię panu. To krew Seo Ji-uka.
Mówiła, że uderzyła w niego samochodem. To na pewno jego krew.
Niech mi pan uwierzy!
Co za błazen.
Miałeś stąd iść, zanim wróci komisarz.
Rany, niech pan wyluzuje.
Mówiłem, że poczekam na kryminalistykę.
Halo?
Tak. Dobrze.
Dong-cheol, to była kryminalistyka.
Co powiedzieli?
Krew z miejsca zdarzenia jest zmieszana z roztworem wodorotlenku sodu
i nie mogą wyodrębnić DNA.
Co?
- Proszę się cofnąć. - Nie wpuszczajcie tu nikogo.
WYDZIAŁ DOCHODZENIOWY
Nie wpuszczać nikogo!
- Co tu się wydarzyło? - Trzymajcie ludzi z dala.
Proszę się cofnąć!
- Do tyłu! - Tu nie można wchodzić.
Macie tam coś?
Hee-jin.
Zabiłam go.
Myślę, że nie żyje.
Tak twierdzisz,
ale ciała Seo Ji-uka nigdzie nie znaleziono.
Nie ma ciała
ani nagrania z kamery.
Krew z miejsca zdarzenia
była zbyt zanieczyszczona, by ją zbadać.
Nawet jeśli Seo Ji-uk mógł stamtąd uciec,
nie mógł w takim stanie zajść zbyt daleko.
Pamiętasz może
coś jeszcze?
Czyżby Min użył na nim kuli, by...
Se-yeon, nie powinnaś odpocząć jeszcze jeden dzień?
Nie będę w stanie odpocząć, póki nie zostanie złapany.
A detektyw Park? Dzwoniłeś do niego?
Zaraz tu będzie.
Jak samopoczucie?
Dobrze.
Co z Hee-jin? Jak ona się czuje?
Ledwo się trzyma.
Twierdzi, że zabiła Seo Ji-uka, ale ciała nie znaleziono.
Nie możemy nawet udowodnić, że tam wtedy był.
Jeśli to była jego krew,
nie byłby w stanie zniknąć tak szybko.
Może to był ktoś inny.
To jego krew.
Słucham?
Jeśli tak, nie byłby w stanie biec.
Ja...
użyłem Otchłani.
Gdyby Min go nie ożywił,
umarłabym ponownie.
Jaki był, gdy go ostatnio widziałeś?
Jakby trochę inny, ale twarz pozostała ta sama.
Szybko go znajdziecie, gdy rozpocznie się obława.
Seo Ji-uk jest nadal ofiarą, więc ciężko będzie zorganizować obławę.
Co?
A co z porwaniem i pozbyciem się ciała?
Nie ma dowodów wskazujących na Seo Ji-uka.
W aucie znaleziono tylko odciski Hee-jin.
Nie ma dowodu na to, że ją porwał.
Policja morska szuka ciała Jang Sun-young,
ale póki co nic.
To do niczego nie prowadzi. Musimy coś zrobić.
Jest coś, co często robi moja mama.
Niewiarygodne. Tak o mnie myślisz?
To, że raz śledziłam kogoś przy pomocy nadajnika,
nie czyni ze mnie geniusza zbrodni.
Nie jestem osobą, która posunie się
do manipulowania ludźmi za pomocą fałszywych informacji.
Uważaj na słowa w obecności pani Lee.
A co ze skandalem narkotykowym z modelką Bae Su-jin?
Czyja to sprawka?
A skąd niby mam to wiedzieć?
Poza tym, to nie była plotka.
Policja wezwała ją na przesłuchanie.
Wynik był pozytywny.
To nie plotka, tylko fakt.
Mamo, jestem częścią twojego imperium, pamiętasz?
Rozmawiasz z kobietami przez telefon przez trzy albo cztery godziny dziennie.
Słyszę to i tamto, czy tego chcę, czy nie.
Rozpowszechnianie fałszywych informacji jest karane...
Nigdy tego nie zrobiłam.
Dobrze.
W porządku. Moi ludzie
przyjrzą się źródłu tej plotki.
Wniosę pozew w imieniu pani Bae.
Dlaczego zajmujesz się niepotrzebnymi sprawami?
Dobra.
Masz rację. Moi ludzie puścili tę plotkę.
Nie do wiary!
Dlaczego tak bardzo starasz się zawstydzić własną matkę?
- Zadowolony? - Potrzebujemy twojej pomocy.
PROKURATOR I SYN SĘDZIEGO JEST BIOLOGICZNYM SYNEM SERYJNEGO ZABÓJCY
Przynęta zastawiona.
On ją musi teraz tylko złapać.
Nie wiedziałem, że to miałeś na myśli.
Hej.
Jesteś tego pewien?
Jest tak, jak mówiłem.
Gdy plotka zacznie krążyć,
zostaniemy zalani cynkami.
Prokuratura zacznie to sprawdzać. Ludzie będą nas krytykować.
Pana szef będzie wściekły na pana,
pan będzie się darł na mnie, ja na niego,
a on na niego.
Niektórym obniżą pensję,
- niektórzy zostaną zwolnieni... - Dość.
Więc będziemy musieli coś zrobić, zanim ta bomba wybuchnie.
Czyż to nie będzie najlepsze wyjście?
Mam zatem wprawić coś w ruch?
Tak.
Sędzio Seo, proszę spojrzeć.
PROKURATOR I SYN SĘDZIEGO JEST BIOLOGICZNYM SYNEM SERYJNEGO ZABÓJCY
Słyszał pan te plotki?
Czy prokurator Seo jest w zmowie z Oh Yeong-cheolem?
Ma pan kontakt z synem?
- Czy to prawda? - Co teraz?
Jak się pan teraz czuje?
- Proszę o kilka słów. - Jakiś komentarz?
Oczywiście, że nie.
Tak, to bezpodstawna plotka.
Myli się pan!
Jak mogą mówić takie rzeczy o tak miłym prokuratorze?
Szlag.
Zerwali ze sobą?
Halo?
A, witam. Co u pani?
- Kto to? - Asystentka z biura Ji-uka.
Po co tu w ogóle ze mną przyszłaś?
Byłam kiedyś prokuratorem. Taka praca.
Poza tym, ona wygląda jak ja, pamiętasz?
Powinnam wiedzieć, co mówi moją twarzą.
Dzień dobry.
Napije się pani czegoś?
- Nie, dziękuję. - Dobrze.
Czemu zawdzięczam to spotkanie?
Nie wiedziałam, co mam z nimi zrobić.
Też słyszała pani tę plotkę, prawda?
Cóż,
gdy zrobiła pani wtedy w biurze awanturę,
widziałam zdjęcie, które pani zostawiła.
Możesz być tego pewien.
Wszystko dobrze, panie Seo?
Proszę.
Znalazłam je w koszu prokuratora Seo.
Jego dziewczyna często wysyłała mu kurierem prezenty,
ale wszystkie wyrzucił.
O rety.
Znalazłam to zdjęcie,
gdy to wyrzucałam.
Na tym zdjęciu, którym pani w niego rzuciła,
był pewien chłopiec.
To ten sam chłopiec, prawda?
Gdy ludzie zaczęli szeptać o prokuratorze,
nawet gdy pojawiła się ta plotka,
myślałam, że to kłamstwa.
Ale przez to zdjęcie zaczęłam myśleć,
że za tym kryje się coś więcej.
Chciałam zobaczyć, czy wie pani coś, czego ja nie wiem.
Dobrze pani zrobiła.
Proszę powiedzieć, że prokurator Seo nie jest w to wszystko zamieszany.
Zna go pani tak dobrze jak ja.
Może i nie jest najserdeczniejszą osobą,
ale on i Oh Yeong-cheol?
To nie może być prawda.
Halo?
Oczywiście.
Niestety jestem potrzebna w biurze.
Oczywiście. Dziękuję, że pani przyszła.
Przyjemność po mojej stronie.
Co to jest? Co ci przyniosła?
To chyba zdjęcie Seo Ji-uka z dzieciństwa,
ale ja już o tym wiedziałam.
A już myślałem, że znajdziemy coś nowego.
Ty...?
Nie powinieneś być tak zaskoczony na widok syna.
Co zamierzasz zrobić?
Jeszcze nie jest za późno, by się do wszystkiego przyznać i...
Nie mogę tego zrobić.
Od teraz będę dzwonił na ten telefon.
Lepiej, żebyś odebrał,
gdy będę dzwonił.
To znaczy, jeśli nie chcesz ucierpieć.
Znalazłam to zdjęcie,
gdy to wyrzucałam.
Zdjęcie z dzieciństwa w pudełku na prezenty?
To tylko jego stare zdjęcie.
Nie chodzi tylko o zdjęcie.
- Pudełko! - Co z nim?
Te pudełka wysyłała mu jego dziewczyna.
Obiecywał, że nam ją pokaże,
ale nigdy tego nie zrobił.
Żartowaliśmy nawet,
że sam je do siebie wysyłał.
Możesz napisać do jego asystentki?
PROKURATOR GO SE-YEON
Seo Ji-uk wielokrotnie otrzymywał takie pudełka.
Możesz zapytać kuriera
o godziny i daty dostaw,
skąd były wysyłane i wszystko inne, co pamiętają?
Myślę, że tak komunikował się z Oh Yeong-cheolem.
Dobra.
Chłopaki, chodźcie tu.
Sprawdźcie kuriera, który dostarczył to pudełko.
Zajmij się tym.
Dobra.
Min...
Obudziłem cię?
Chciałem, żebyś spała wygodnie.
Min...
Rety, a cóż to?
Pani już na nogach?
Wyglądają wspaniale. Mogę spróbować?
Dziękuję.
- Pyszne. - Smakują pani?
Idealne. Niesamowite.
Ciociu, mogłabyś kiedyś
pokazać mi, jak się je robi?
Gotowanie to moja jedyna słabość.
Dlaczego są tak pyszne?
Też nie wiem, jak je zrobić.
To nie mój przepis.
Ciociu, spróbujesz tego?
Już wstałaś.
On jest kucharzem.
Ty to wszystko zrobiłeś?
Nie bądź dziś prokuratorem.
Jak mogę, skoro Seo Ji-uk wciąż jest na wolności?
Tylko dzisiaj. Pojedźmy gdzieś razem.
Dokąd się wybieracie?
Nie jesteś w pracy.
A ty? Czemu nie jesteś w biurze?
- Wziąłem dzień wolnego. - Ja też.
Mój awanturniczy syn
przyprawił mnie o okropną migrenę. Idę odpoczywać.
Tam, gdzie jedziecie...
Będziecie tam nocować?
Pani Lee, pani rodzice muszą być bardzo tolerancyjni.
Nie zauważyłam tego.
- Cóż, to... - Chodźmy.
Nie o to chodzi. Ja...
Mamo, nie bądź staromodna.
Poza tym, jestem dorosły.
„Staromodna”?
Kto mówił, że nie?
Bawcie się dobrze.
- Dobrze. Miłego dnia. - Dziękuję.
Panu też, panie Kim.
Skoro tak bardzo chcą ze sobą być, to czemu się nie pobiorą?
Kiedy on zamierza to zrobić?
To pokolenie już tak ma. Randkują, ale się nie pobierają.
Chyba jestem zbyt staromodna, by to zrozumieć.
Firma go nie obchodzi?
Jak mam mu ją przekazać, jeśli się nie ożeni?
Oby to było coś dobrego, bo inaczej pożałujesz.
Dobrze.
- Daleko jeszcze? - Już prawie jesteśmy.
I co ty na to?
Orzeźwiająco, prawda?
Mówiłam, że nie mam na to czasu.
Jeśli chciałeś pooddychać...
Wielkie nieba! Co was tu sprowadza?
Mama?
Myślałam o tobie od tamtego dnia.
Nie spodziewałam się tu ciebie zobaczyć.
- Co cię sprowadza? - Mamy gości?
Pamiętasz, jak opowiadałam ci
o kolegach Se-yeon?
- Pamiętasz? - To...
ta pani z pogrzebu.
Dzień dobry, jak się pan ma?
Dobrze.
Dyrektorze Cha! Witam!
- Co u pana? - Świetnie.
Naprawdę jesteś Minem?
Jakim cudem
tak się zmieniłeś?
Jesteś taki wysoki. To w ogóle możliwe?
Mamy w kraju bardzo rozwiniętą chirurgię plastyczną, prawda?
Tak czy inaczej, to duża ulga.
Znaleźliśmy prawdziwego zabójcę Se-yeon,
a ty oczyściłeś swoje imię.
To wielka ulga.
Naprawdę,
ale to nie zwróci nam Se-yeon.
Przestań.
Ile razy mam ci powtarzać,
że Se-yeon nie będzie mogła spoczywać w pokoju przez twój płacz?
Nie płaczę.
Nie wiedzieliśmy, że ten dom jest od ciebie.
Myślałam, że to odszkodowanie dla ofiar.
Nie musiałeś tego robić.
Odmówilibyście, gdybym powiedział prawdę.
Cóż,
i tak planowaliśmy wracać.
Ten drań nie żyje, prawda?
Powinniśmy wracać.
Nie możemy ciągle być kłopotem.
Ależ skąd.
Możecie zostać, jak długo zechcecie.
Nie możemy tego zrobić.
Ale co was dziś sprowadza?
No cóż...
Proszę wejść.
Już idę!
- Urodziny taty. - Dziś są pańskie urodziny.
Wielkie nieba, zapomniałam!
A teraz...
Niech nam żyje sto lat
- Niech nam żyje sto lat - Niech nam żyje sto lat
- Niech nam żyje drogi tata - Niech nam żyje tata Se-yeon
- Niech nam żyje sto lat - Niech nam żyje sto lat
Naprawdę nie trzeba było.
Ależ skąd. Proszę bardzo.
Sto lat.
Widzisz? Mówiłem, że nie pożałujesz.
Oboje wyglądają znacznie lepiej.
Dziękuję. Wszystko dzięki tobie.
- To wszystko? - A co jeszcze?
Zawsze powtarzasz:
„Trzeba nauczyć się dawać i brać”.
I co z tego?
Ej!
Co?
Przestań.
Jesteś niemożliwy.
Wiesz,
ostatnio masz tupet.
Musiałeś stracić poczucie wstydu wraz ze starym ciałem.
To jeszcze nic.
Przygotowuję to od szóstej rano.
Czemu mnie nie obudziłeś? Pomogłabym.
Chcesz go otruć w jego urodziny? Okropnie gotujesz.
Bardzo cię kocham,
ale jeśli chodzi o twoje gotowanie...
Miłość nie wystarczy.
No właśnie.
Pochorowałem się po ramenie, który mi zrobiłaś.
Jak można w ogóle zrobić tak paskudny ramen...
- Wystarczy. - Dobrze.
Kogo obchodzi, że źle gotujesz. Ja jestem w tym dobry.
Jeden dobry kucharz wystarczy.
Powiedziałam „dość”.
- Zaraz wyrwę ci język. - Już dobrze.
Proszę pana? Chyba powinien pan tu przyjść.
Mama?
Miałaś ponoć jechać na urlop.
No i jestem na urlopie.
Myślałeś, że przyjadę tu pracować?
Dawno się nie widzieliśmy.
To prawda.
Spotkaliśmy się, gdy dzieci były w liceum.
Trochę minęło.
LICEUM SANGMOK
Se-yeon, to ja.
Tak, tylko przechodziłem.
Kupiłem ci lody.
- Dzień dobry panu. - Cześć.
W porządku.
Dobrze, do zobaczenia.
- Dzień dobry panu. - Cześć.
Pan Go?
- Kim pani jest? - Jestem matką Mina.
Cha Mina, najlepszego ucznia w szkole.
A, dzień dobry.
Słyszałam, że Se-yeon ciągle włóczy się za Minem.
Powinni skupić się na nauce, nie na randkach.
To raczej Min goni Se-yeon.
Słucham?
To Min nie może jej zostawić w spokoju.
Miałem do pani dzwonić w tej sprawie.
Liczyłem, że mogłaby go pani trochę utemperować.
Rozumiem, że nic nie może na to poradzić, bo nasza Se-yeon jest taka ładna.
Ale na kogo on wyrośnie,
skoro już ugania się za dziewczynami?
„Ugania się za dziewczynami”?
Musicie być zdruzgotani z powodu córki.
Doceniam pani współczucie.
Musiała się pani bardzo martwić o syna.
Doceniam pańską troskę.
Jesteśmy tu, by uczcić
jego urodziny. Więc może otworzymy jakąś butelkę?
- Panie Kim. - Tak?
Proszę przynieść 20-letnie wino z żeń-szenia.
Tak jest.
- Ej. - Tak?
To nie moje urodziny. Czemu...
Ej!
Co za dzieciak...
Skoro to pański wyjątkowy dzień,
proszę bardzo.
Następna jest moja piękna matka.
Proszę.
I gotowe.
Proszę bardzo.
Szybko poszło.
Tak, ale nie jest żółte, tylko jasnoniebieskie.
- Tak. - Nie, w porządku.
Tak, zgadza się. Z Prokuratury.
Zgadza się. Gdzie?
- Chyba ich znaleźliśmy. - Znalazłeś ich?
Gdzie to jest?
- W Gangnam. - Jedziemy.
Dobra.
Ten starzec nigdy nie wylewa
za kołnierz.
Musi być pani zmęczona.
Może wejdziemy do środka?
W porządku?
Mamo, chyba już dość wypiłaś. Może to zakończymy?
Ej, my dopiero zaczynamy!
Oczywiście! Dopiero się rozgrzewamy.
- Prawda? - Wzniesiemy toast?
- Zdrowie. - Zdrowie.
- Ty też, skarbie. - Jasne. Na zdrowie.
Na zdrowie.
- Min. - Tak?
Idealnie.
- Też wznieśmy toast. - Dobrze.
- Zdrowie! - Zdrowie.
Wie pan, że mój syn zawsze był najlepszy?
Gdzie twoja mama?
Ledwie może wypić kieliszek, a dziś wypiła dwa.
Rozbolała ją głowa i się położyła.
A twoja mama i mój tata?
Skończyli już?
Pewnie będą pić całą noc.
Jakim cudem tak dobrze się dogadują?
Mogliby być najlepszymi przyjaciółmi.
- Czemu nie. - Na zdrowie.
Przejdziemy się?
Jasne.
Wcześniej dzwonił do mnie detektyw Park.
Pamiętasz te przesyłki dla Seo Ji-uka?
Znaleźli kuriera i mają jego zeznanie.
Naprawdę? To dobrze.
Skoro się potwierdziło,
że Oh Yeong-cheol i Seo Ji-uk pracowali wspólnie,
musimy tylko znaleźć dowód na to, jak planowali zbrodnię.
Zgadza się.
Oby to się skończyło,
żebyś mogła powiedzieć rodzicom, kim naprawdę jesteś.
Liczę też na to,
że wszystko wróci na swoje miejsce.
Tak będzie.
A także na to, że zawsze...
będę mógł być przy tobie,
do końca mojego życia.
Nie musisz odpowiadać od razu.
Wiem, że nie to jest teraz dla ciebie najważniejsze.
Więc na razie go weź.
Ale gdy tego zechcesz i będziesz miała czas,
możesz go założyć.
Min.
Tak bardzo cię kocham.
Mówiłem, że cię kocham.
Nie musisz tego mówić. Już to wiem...
- Kocham... - No dobra.
Jeśli tego nie powiesz, ja będę to mówić częściej.
Zaryzykuję swoje życie
i zrobię, co w mojej mocy,
by cię uszczęśliwić.
Ochronię cię,
bez względu na wszystko.
- Naprawdę? - Oczywiście.
Tato!
Wielkie nieba, proszę pana...
- Tato, obudź się! - Mamo!
- Nic mi nie jest. - Min!
- Tato... - Pomogę panu.
- Raz, dwa, trzy! - Trzy!
- Napijmy się. - Proszę pani?
Powinna się pani położyć w swoim pokoju.
Gdzie ja jestem?
- Kiedy ja... - Raz, dwa, trzy!
- Wielkie nieba! - O rety!
Chwileczkę! Proszę wstać!
Jeszcze jedną kolejkę!
A może jutro?
- No ale... - Jutro.
Jutro będzie miała sporego kaca.
Jesteś wykończona.
- Chodźmy do łóżka. - Dobrze.
Nie chodziło mi o to, że razem.
Powinnaś się położyć, bo jesteś zmęczona. To miałem na myśli.
Tak, wiem.
A gdzie mam spać?
Możesz tutaj albo w pokoju na górze.
Nie, to pokój mamy...
Ja będę spał tutaj. Uwielbiam spać na kanapie.
Nie, ja będę tu spać.
Mówiłeś, że śpisz tylko na tych hybrydowych rzeczach.
W porządku. I tak nie będę w stanie dziś zasnąć.
- Śpij dobrze. - Wzajemnie.
Idź spać.
Spaliśmy przecież w jednym łóżku,
więc czemu nagle tak się zachowuje?
O co chodzi?
Mówiłem, że cię ochronię,
ale nie mogę się powstrzymać.
Pozwól mi z tobą spać.
- Nie przeszkadza ci to? - Co?
To, jak teraz wyglądam.
Nieważne, jak wyglądasz. Dla mnie jesteś tą samą Se-yeon.
Ponoć sprawdzacie, czy Oh Yeong-cheol miał wspólnika.
Zeznał, że został przekupiony, by sfałszować wyniki sekcji zwłok.
Jeśli jest fioletowa, oznacza to, że została mi ostatnia szansa?
Co będzie potem?
Mam nadzieję, że skończysz tam,
gdzie tego chcesz.
Czy poślubi pani mojego syna?
Poproszę o jego rękę.
Będę twój na zawsze.
Kocham cię.
Napisy: Grzegorz Marczyk